Ciśnienie krwi a ciąża

Badanie ciśnienia krwi u kobiety ciężarnej to normalny element kontrolnej wizyty lekarskiej. Generalnie wartości ciśnienia u pań w ciąży nie różnią się specjalnie od tych, które są stosowane do osób nie noszących dziecka. Ewentualne odchylenia mogą wynikać ze stężenia progesteronu – skutkuje on spadkiem ciśnienia skurczowego i nieco większym spadkiem ciśnienia rozkurczowego. Spadek ów można odnotować pomiędzy 12. i 26. tygodniem, a powrót do normy następuje w okolicach 36. tygodnia. Możliwe jest jednak wystąpienie u kobiet w ciąży nadciśnienia – przewlekłego, ciążowego oraz stanu przedrzucawkowego i rzucawki. Każda z tych form nadciśnienia musi podlegać leczeniu, albowiem konsekwencje dla matki oraz dziecka bywają fatalne. Przewlekłe nadciśnienie to takie, które rozpoznane zostało jeszcze przed zajściem w ciążę lub przed ukończeniem jej 20.

tygodnia. Musi ono także utrzymywać się dłużej niż 6 tygodni od porodu. Problem jest poważny, albowiem ciąża z nadciśnieniem przewlekłym zalicza się do grupy podwyższonego ryzyka. W grę wchodzą poważne powikłania, takie jak ograniczenie wzrastania płodu, obumarcie płodu czy przedwczesne oddzielenie się łożyska i przyspieszony poród. W takim układzie niezbędna jest regularna kontrola ciśnienia tętniczego, pracy nerek oraz badania moczu pod kątem obecności białek. Groźnym apogeum problemów z ciśnieniem u matki jest stan przedrzucawkowy oraz rzucawka. Mają miejsce, gdy wartość ciśnienia przekracza 140/90 mmHg. Wskazania takie pojawiają się pierwszy raz powyżej 20. tygodnia ciąży. Dochodzi do tego spory białkomocz, możliwy jest także epizod drgawek toniczno-klonicznych.